ساعت رولکس

بيش فعالی در بزرگسالان – ساعت رولکس

۱ آبان ۱۳۹۶

بسیاری از یافته ها در مورد آنچه که ما در مورد اختلال بیش فعالی و نقص توجه فکر می کنیم، بسیار متزلزل و نگران کننده است. برای مثال تنها ۳۸٪ از کودکان در مطالعات، در بزرگسالانی، مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه نبودند. مورد بیشتر ناراحت کننده در این یافته ها این واقعیت است که ۵۷٪ از کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه حداقل یک اختلال روانپزشکی دیگر را در بزرگسالی داشته اند. شایعترین اختلالات روانپزشكی، سوء مصرف مواد، اختلال شخصیتی عاطفی، حوادث هیپومانیك، اختلال اضطراب عمومی و افسردگی اساسی بود. علاوه بر این، مشخص شد که ۲.۷٪ بزرگسالانی که در كودكی اختلال بیش فعالی و نقص توجه داشتند در ابتدای مطالعه در زندان بودند. چیزی كه این آمار تكان دهنده نشان می دهد این است که بیش فعالی و نقص توجه یک افسانه نیست و این یک اختلال بسیار واقعی است که اگر در دوران کودکی درمان نشود می تواند عواقب فاجعه بار در طول بزرگسالی داشته باشد. واضح است که والدین باید به فرزندان خود که از این اختلال رنج می برند، کمک کنند.

بيش فعالی در بزرگسالان

علائم اختلال بیش فعالی و نقص توجه چیست؟

عدم توجه، بیش فعالی و تکانشی بودن نشانه های کلیدی اختلال اختلال بیش فعالی و نقص توجه هستند. این طبیعی است که همه بچه ها گاهی بی توجه، پرخاشگرانه یا گاه به گام باشند، اما برای کودکان مبتلا به ADHD، این رفتارها شدیدتر هستند و بیشتر اتفاق می افتند. برای تشخیص اختلال، یک کودک باید این علائم را برای ۶ ماه یا بیشتر داشته باشد و درجه ای بیشتر از سایر کودکان سنین مشابه داشته باشد.

A. کودکان مبتلا به علائم بی توجهی ممکن است:

علائم بی توجهی

  • به راحتی پریشان می شوند، جزئیات را از دست می دهند، چیزها را فراموش می کنند و اغلب از یک فعالیت به دیگری تغییر می کنند، و تمرکز كردن بر روی یک چیز برای آنها دشوار است.
  • پس از چند دقیقه از یک کار خسته می شوند، مگر اینکه آن كار چیزی لذت بخش داشته باشند.
  • دشواری تمرکز و توجه به سازماندهی و تکمیل یک کار یا یادگیری چیزی جدید دارند.
  • مشکل در تکمیل تکالیف دارند، اغلب چیزهایی را از دست می دهند (به عنوان مثال، مداد، اسباب بازی ها، تکالیف) که برای تکمیل وظایف یا فعالیت ها ضروری است.
  • به نظر نمی رسد که وقتی صحبت می کنید گوش می دهند.
  • افکار پوچ داشته، به راحتی اشتباه گیج شده و به آرامی حرکت می کنند.
  • در پردازش اطلاعات به سرعت و با دقت دچار مشكل هستند.
  • از پیروی از دستورات گریزان هستند.

B. کودکان مبتلا به علائم بیش فعالی ممکن است:

  • بی قراری و پیچ و تاب خوردن در صندلی های خود داشته باشند.
  • بی وقفه صحبت کنند.
  • با عجله گشت و گذار كنند، هر چیز و همه چیز را لمس کنند یا با آن بازی کنند.
  • در نشستن سر میز غذا و مدرسه مشكل داشته باشند.
  • همیشه در حال حركت باشند.
  • وظایف و یا فعالیت های آرام برای آنها دشوار باشد.

C. کودکان دارای علائم تکانشگری ممکن است:

علائم تکانشگری

  • بسیار بی تاب باشند.
  • از نظرات نامناسب متنفر باشند، احساسات خود را بدون محدودیت نشان می دهند و بدون توجه به عواقب عمل می کنند.
  • در انتظار چیزهایی که می خواهند یا انتظارات خود را در بازی ها دچار مشکل هستند.
  • اغلب مکالمات یا فعالیت های دیگران را قطع می کند.

اختلال بیش فعالی و نقص توجه بزرگسالی یکی از اختلالاتی است که مردم می توانند کنترل كردن آن را یاد بگیرند. به عنوان مثال، اگر یکی از نشانه ها فراموش کردن تاریخ های مهم، مانند سالگرد و جشن های تولد باشد، راه حل این است که برنامه رایانه یا تلفن همراه را برای ارسال یادآوری ها برنامه ریزی کنید.

برخی از گزینه های درمان برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه عبارتند از:

  1. داروهای محرک، بعضی از این موارد، میتواند خطر آزار و اذیت را به همراه داشته باشد.
  2. مهمتر از دارو، استفاده از آموزش هایاختلال بیش فعالی و نقص توجه است که در آن به بیماران رفتارهای مقابله ای تدریس می شوند که به آنها کمک می کند تا مسئولیت های خود را در خانه و در محل کار انجام دهند. مثلا، لیست روزانه ای از وظایف مهم و قرار ملاقات ها را در خانه و محل کار تهیه كنید.
  3. اختلال بیش فعالی و نقص توجه اغلب با افسردگی، تحریک پذیری و سرگیجه و خشم همراه است. مقدار زیادی ورزش، مخصوصا نوع هوازی، برای کمک به کاهش تنش، افسردگی و تحریک پذیری ضروری است. در واقع، مشخص شده است که ورزش روزانه می تواند بسیاری از علائم بیش فعالی و نقص توجه را کاهش دهد.
  4. مراقبه با یا بدون یوگا در کاهش استرس نه تنها برای افراد مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه، بلکه برای همه مهم است.

این که آیا یک کودک یا بزرگسال مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه است، یادگیری برای مقابله با آن و کاهش نشانه ها، تلاش خانواده را نیاز دارد.

تشخیص بیش فعالی و نقص توجه بسیار دشوار است. این طبیعی است که به نظر می رسد بسیاری از کودکان بیش فعال هستند، زیرا آنها با انرژی پر شده و به راحتی پریشان می شوند. فقط یک روانشناس بالینی یا روانپزشک کودک می تواند برای این اختلال یک تشخیص دقیق بدهد. هر والدینی که مظنون به اختلال بیش فعالی و نقص توجه در فرزند خود هستند، باید با پزشک متخصص اطفال مشورت کنند که می توانند مرحله بعدی را به روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهند.

شاید این مطالب نیز به کارتان بیاید

مطلب قبلی کاهش افسردگی زنان باردار با یوگا
مطلب بعدی چگونه زندگی شادی داشته باشیم؟